KONCEPCJI MUZEUM KSIĄŻĄT LUBOMIRSKICH WE WROCŁAWIU
Adres: Wrocław ul. Szewska
Architekt : Karol Pietrucha
Wizualizacje : Jakub Pietrucha
Inwestor : Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Typ : Konkurs architektoniczny
Główną ideą projektu było jak najlepsze spełnienie założeń programowych konkursu. Obowiązujące i nieprzekraczalne linie zabudowy określone w planie miejscowym zdefiniowały wypełnienie kwartału budynkiem. Powstał obiekt o tradycyjnej formie zabudowy z dwuspadowym stromym dachem, podcieniem od strony południowej oraz przeszklonym dziedzińcem centralnym. Dzięki podcięciu budynku w strefie parteru powstało przedpole przed wejściem. Przeszklenie w parterze daje również kontynuację
widokową na budynek Ossolineum od strony Placu Uniwersyteckiego oraz zamknięcie widokowe ul. Szewskiej.
Dla wzmocnienie i zaakcentowania wejścia w strefie wejściowej do budynku zaprojektowano posadzkę nawiązującą swą formą do barokowych form ogrodowych na
dziedzińcu Ossolinem, która wplata się w strukturę posadzki holu wejściowego. Parter budynku jest w większości przeszklony otwarty na otoczenie zachęcający przechodniów do wizyty w obiekcie. Dodatkowo główne wejście jest zaakcentowane rozcięciem pionowym bryły
budynku nad drzwiami wejściowymi. Na parterze w strefie wejściowej zlokalizowano hol główny ,skarbiec, będący początkiem ścieżki zwiedzania muzealnego, kawiarnię, księgarnię oraz salę ekspozycyjną z historyczną makietą panoramy Lwowa, która poprzez możliwość zainstalowania
ruchomych przeszkleń tworzy całość przestrzenną z holem wejściowym. Makieta została tak zlokalizowana, by była widoczna również od zewnątrz dla przechodniów bez konieczności wchodzenia do środka obiektu. Zachęceni pierwszym wrażeniem zwiedzający mogą obejrzeć więcej schodząc do kondygnacji podziemnej w której znajdują się peryskopy umożliwiające oglądanie makiety z poziomu człowieka.
Cały budynek posiada część centralną w postaci holu ze świetlikiem dachowym, dającym pośrednie doświetlenie wszystkich kondygnacji. Elewacja budynku została zaprojektowana jako układ pasmowy z wyraźnie wydzielonym parterem w postaci dużych zapraszających przeszkleń . Zastosowano okładzinę kamienną elewacji i dachu w kremowym odcieniu wapienia, korespondującą z
otaczającą historyczną zabudową. Elementy identyfikujące, symbole i napisy zastosowano w postaci odlewów mosiężnych. Posadzka strefy wejściowej zaprojektowana z kostki granitowej w kolorach jasno i ciemno szarym z wypełnieniem kąstką beżową. Posadzka parteru z granitu
polerowanego w podobnej kolorystyce. Świetliki posadzkowe ze szkła wielowarstwowego w kolorze naturalnym. Szklenia elewacyjne w systemie aluminiowym w kolorze jasno szarym.
Obiekt w swojej surowości i prostocie oraz zastosowaniu naturalnych materiałów wpisuje się w otaczającą zabudowę, zachowując jednocześnie monumentalny charakter
funkcji.
